Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

PDF Η απόλυτη μου ήττα.

Πότε δεν περίμενα να ηττηθώ κατά κράτος τόσο οικτρά. Είναι μέσα στην ζωή του κομπιουτεράκια να υπάρχει εκνευρισμός και σπαζοκεφαλιές που μερικές φορές ξεπερνούν και την πιο διεστραμένη φαντασία. Είναι κοινά γνωστό ότι πολλά προγράμματα (ιδίως αυτά του κλειστού κώδικα), υπολειτουργούν σκόπιμα, και αδυνατούν να πράξουν μερικές φορές τα αυτονόητα, με απώτερο σκοπό φυσικά το κέρδος. Αυτό είναι γνωστό, και έχω προσαρμοστεί με αυτή την συνθήκη και προσπαθώ να κάνω τα πάντα με τα πάντα χωρίς να επαναπαύομαι σε οικεία προγράμματα, που κάποια διαφορετική παράμετρος θα με έβγαζε από τα νερά μου, και θα με ανάγκαζε να πω και εγώ το τόσο ενοχλητικό για τους πελάτες... "όχι, δεν μπορώ να το κάνω".

Γενικότερα έχω καταφέρει μέχρι σήμερα να κρατήσω 2 καλές παραδόσεις στην δουλειά μου. Πρώτα από όλα δεν έχω πει μέχρι σήμερα όχι στις επιθυμίες των πελατών μου, (Βέβαια έτυχε μια φορά να πω όχι σε πελάτη, αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο), και η δεύτερη μου παράδοση, είναι ότι ακόμα δεν έχω αποτύχει ή για να το πω πιο απλά ακόμα δεν έχω γίνει ρεζίλι, (βέβαια έτσι όπως πιέζω την τύχη μου κάποια στιγμή θα γίνει). Πάντως, όσα και να έχω συναντήσει, όσα και να μου έχουν συμβεί, ποτέ μα ποτέ δεν θα περίμενα ότι θα ήταν τόσο δύσκολο να φτιάξω ένα PDF Τέλος πάντων, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ο μυστηριώδης κος Β. μου ζήτησε να επιμεληθώ μια σελιδοποίηση βιβλίου. Αυτή η σελιδοποίηση είχε κάποια χαρακτηριστικά που κάνανε το θεματάκι ελαφρώς πιο πολύπλοκο, από ότι σε συνηθισμένες σελιδοποιήσεις βιβλίων:
1)Το βιβλίο θα έχει μαύρες σελίδες, και το μέγεθός του θα είναι με πλάτος τα 19εκ και ύψος τα 24,5εκ. Αυτό είναι ένα προσαρμοσμένο μέγεθος που δεν συμβαδίζει με τα γνωστά μεγέθη εκτύπωσης.
2)Ο κύριος Β προτίμησε να μην μου παραδώσει το Υλικό και την σειρά των κειμένων εξαρχής, αλλά η σειρά, οι τροποποιήσεις, και οι διορθώσεις, ακόμα και τον εικόνων, θα γίνονταν πάνω στην διαδικασία.
3)Τρίτο και χειρότερο, οι τροποποιήσεις γίνονταν υπό την παρουσία και την καθοδήγηση του, και όλα αυτά με την υποσημείωση ότι ο κος Β, δεν έχει χρησιμοποιήσει σχεδόν ποτέ του Υπολογιστή. (Ξέρει πολλά από πολλά θέματα, αλλά ανήκει στους ανθρώπους που έχουν παραμείνει σε παλαιότερες τεχνολογίες και στην άγνοια της χρήσης των υπολογιστών.

Όπως θα καταλάβατε εκλεκτοί μου αναγνώστες αυτό κάνει αυτή την διαδικασία της σελιδοποίησης κομματάκι πιο πολύπλοκη από τις συνηθισμένες σελιδοποιήσεις. Αυτή η πολυπλοκότητα λοιπόν με έκανε να αποφασίσω να μην χρησιμοποιήσω publisher, (τουλάχιστον όχι στην αρχή... όπως νόμιζα), και να χρησιμοποιήσω ένα επεξεργαστή κειμένου ώστε τουλάχιστον στην αρχή, όπως είναι και αυτονόητο βέβαια, να επεξεργαστώ το κείμενο...

Με το σκεπτικό ότι θα χρησιμοποιήσω το Scribus 1.3.3.14 ως publisher, που είναι και η πιο καινούρια σταθερή (όπως νόμιζα...) έκδοση του Scribus για windows, οπότε όπως είναι λογικό χρησιμοποίησα το Open office Writer για επεξεργαστή κειμένου, αφού είναι συμβατός (όπως νόμιζα...) με το Scribus, και όλα καλά... ξεκινήσαμε με τον εκλεκτό μυστηριώδη κύριο Β. την επεξεργασία του κειμένου, με τον απαραίτητο εκνευρισμό που επέβαλλε η περίσταση.

Η πρώτη μεγάλη μου φρίκη συνέβη μια ωραία πρωία όταν ο κος Β. μου ζήτησε να μετατρέψουμε τις σελίδες σε μαύρες. και εγώ με την χαρά στα στήθια (σαν να είχα φάει Μακεδονικό Χαλβά) πήγα στην μορφή, μετά στην επιλογή "Σελίδα...", μου έβγαλε το παράθυρο διαλόγου πήγα στην επιλογή μοτίβο, επέλεξα το μαύρο χρώμα για μοτίβο, και...
...και ανακάλυψα ότι τα περιθώρια είχαν μείνει λευκά, (κάπου εκεί ήταν και η πρώτη ρωγμή που έκανα στην οθόνη με το κεφάλι μου). Δεν απελπίστηκα... πήγα από εδώ... πήγα απο εκεί... πήγα στην προ επισκόπηση σελίδας, πήγα στις ρυθμίσεις pdf πήγα, στις ρυθμίσεις του δεξι κλικ επιλογές... προτιμήσεις... plugins... απολύτως τίποτα.
Ξαφνικά ένοιωσα μόνος μου μέσα σε έναν ολόκληρο κόσμο, αναρωτιώμουν, άμα ήμουν ο μοναδικός στον πλανήτη που προσπαθούσε να ετοιμάσει κείμενο με μάυρη σελίδα στον Writter του Open office.

Μέσα στην τρελή μου άγνοια, (δεν είμαι του κλάδου των εκδόσεων και ο κος Β. πιθανόν να με προτίμησε εξαιτίας του λαμπερού μου χαμόγελου, και της αδυναμίας μου να λέω όχι), υπέθεσα ότι θα μπορούσε να αξιοποιηθεί μαύρο χαρτί ή κάτι τέτοιο. Το ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο το έμαθα με άσχημο τρόπο όταν μου το είπε με το πιο ξινισμένο και κομπλεξικό ύφος που μπορούσε να επιστρατεύσει ένας τυπογράφος  επί της Στουρνάρη κοντά στην πλατεία Εξαρχείων.

Προφανώς το θεώρησε πολύ αστείο που ρώτησα, και κάτι παραπάνω από αυτονόητο ότι κάθε πελάτης που έρχεται να κάνει κάποια εκτύπωση, γνωρίζει άπταιστα την τέχνη της εκτύπωσης και δεν δικαιούται να ρωτάει τέτοια πράγματα, (Βασικά ο συγκεκριμένος ο τυπογράφος ήταν άσχετος άλλα αυτό θα το αναλύσουμε παρακάτω).

Το μικρό μου αυτό Ντε ζαβού με τον τυπογράφο συνέβη επειδή θεωρήσαμε (εγώ και ο κος Β.) ότι  από την στιγμή που ο κος Β. χρειαζόταν να βλέπει μαύρα και τα περιθώρια, το μόνο που μας έσωζε θα ήταν μια πρώτη εκτύπωση των περιεχομένων από ένα (όπως νόμιζα...) έμπειρο τυπογράφο. Just for the Records  να ενημερώσω ότι όταν είχα πάει στον τυπογράφο πήγα με ένα αρχείο .odt (open Office Writer), ένα αρχείο .Doc (απο MS office Word 2003) και ένα .pdf προερχόμενο για τεχνικούς λόγους μόνο από open office writer, που και το .pdf αλλα και το .Odt είχανε το ίδιο πρόβλημα με τα περιθώρια. Το Word δεν συνάντησε κανένα πρόβλημα με τα περιθώρια, αλλά χρειαζόταν σουλούπωμα λόγω της μετατροπής και εκείνη την στιγμή δεν προλάβαινα, και βέβαια και την μετατροπή να είχα κάνει θα κολλούσα σε ένα πολύ σοβαρότερο πρόβλημα, που απλά ακόμα δεν το είχα ανακαλύψει. Τελικα προτίμησα να το εκτυπώσω σε .odt με τα περιθώρια λευκά (ανούσια πράξη κατά την γνώμη μου, αλλά μέσα στην φρίκη, και στον εκνευρισμό, έκανα και εγώ τις κοτσάνες μου).

Μετά από αυτό το μικρό μου ταξιδάκι στην φωλιά του Κούκου ο κος Β. έδειξε κατανόηση και έτσι συνεχίσαμε με λευκά περιθώρια μέχρι το "σχεδόν" τέλος της επεξεργασίας του κειμένου. Το σχέδιο θα ήταν να το περνούσα μόλις τελειώναμε από το scribus (όπως νόμιζα...) το περιεχόμενο για την τελική σελιδοποίηση, και από εκεί και πέρα θα το έκανα .pdf

Βασικά τουλάχιστον για το θέμα της προβολής (και της εκτύπωσης όπως νόμιζα...) βρήκα την λύση σε μια στιγμή έμπνευσης προερχόμενης προφανώς από τους 4 καφέδες που είχα πιει εκείνο το απόγευμα για να κρατηθώ ξύπνιος. και μετά από 1,5 ώρα τυραννίας πάνω στο Open office writer βρήκα την λύση κρυμμένη στο Τελείως άκυρο σημείο. Η λύση (όπως νόμιζα...) ήταν στην επιλογή Εργαλεία > Επιλογές > Χρώματα. μόλις πάτησα αποθήκευση τα χρώματα των περιθωρίων γίνανε μάυρα. Έριξα αρχικά μερικά καντήλια για τον τυπογράφο ο οποίος αντί να κάθεται να γελάει σαν το χάχα με τον πελάτη του θα μπορούσε τουλάχιστον να μου δώσει τα φώτα του και να λυνόταν τουλάχιστον το θεματάκι με την πρώτη εκτύπωση. Άγνοια ή καθαρόαιμη κακία δεν ξέρω, αλλά το συγκεκριμένο καημενούλι κουμπάκι ποτέ του δεν το πάτησε. και εγώ έδωσα 32 Ευρώ και 40 λεπτά για μια μαμακία και μισή.

Όπως και να έχει έκανα μια δοκιμή να εκτυπώσω μερικές σελίδες με τον εκτυπωτή που είχα εύκαιρο και η σελίδες βγήκαν όπως τις θέλαμε... μαύρες σαν τον Θάνατο, ή σαν το σύννεφο κακοτυχίας που προφανώς με ακολουθεί. και πάνω που η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά από την αγωνία για το μήπως έχω βρει την λύση, πάτησα το κουμπάκι για δημιουργία .pdf και...
...και το PDF βγήκε με λευκά περιθώρια, (από εκεί προέρχεται και η δεύτερη ρωγμή πάνω στην οθόνη μου... και αυτή με το κεφάλι μου έγινε, αφού όπως είναι γνωστό δεν είχα κάτι με την οθόνη για να της δώσω μπουνιά).

Μετά από μερικές κατάρες για την άκαρδη την τύχη μου, το άφησα το θεματάκι αυτό για να το κάνω στο τέλος, αφού υπήρχε η Επεξεργασία υλικού που έπρεπε να γίνει.

Η μεγάλη φρίκη ξεκίνησε όταν τελείωσα (σχεδόν...) με το υπόλοιπο περιεχόμενο, και το περιεχόμενο είχε λάβει θέση έτοιμο για σελιδοποίηση...

Όταν τελειώσαμε με το περιεχόμενο, (160 σελίδες ακριβώς), ο κος Β. μου ζήτησε να του ετοιμάσω το Sample για να πάει να το κάνει εκτύπωση προκειμένου να μπορεί να το δεί για τυχών τροποποιήσεις, αλλά και για να μπορεί να το δείξει σε ενδιαφερόμενους εκδότες. Έχωντας την αίσθηση της έλλειψης χρόνου ετοίμασα σε μια νύχτα το .odt sample του βιβλίου σουλουπωμένο και έτοιμο για εκτύπωση, όπως επίσης το .doc sample του βιβλίου εξίσου σουλουπωμένο και επίσης έτοιμο για εκτύπωση, και για να είμαι τυπικός και ένα .pdf sample το οποίο είχε βέβαια το πρόβλημα με τα περιθώρια που και πάλι δεν μπόρεσα ακόμα να λύσω.

Το ίδιο πρωί ο κος Β. με πήρε τηλέφωνο για να μου πεί ότι είχε πρόβλημα με τον τυπογράφο, ο οποίος αρνιότανε να το εκτυπώσει με οποιαδήποτε άλλη μορφή εκτός από .pdf
Οκεικ. Δεν ταράχτηκα. Συνεννοήθηκα με τον πελάτη και την ίδια νύχτα δοκίμασα καμία 15αρια προγράμματα odt to pdf και doc to pdf.

Just for the record μια που το έφερε και η κουβέντα για δημιουργία pdf υπάρχουν 2 διαφορετικού τύπου προγράμματα. Αυτά που κάνουν Convert ένα αρχείο σε pdf και αυτά που κάνουν εικονική εκτύπωση για να μετατρέψουν το αρχείο σε pdf. Αυτά που λειτουργούν με εικονική Εκτύπωση κατά την γνώμη μου είναι πιο αξιόπιστα... και θα μπορούσα να ξεμπερδέψω με το θεματάκι αυτό, εάν δεν υπήρχε ακόμα ένα μικρό προβληματάκι που έφραζε τον δρόμο. Στην αναζήτηση μου τα Free ware βγάζανε το .pdf με ένα εξόφθαλμο ελλάτωμα που σε έκανε να αναρωτιέσαι αμά το βάλανε επίτηδες, ενώ αυτά που βγάζανε καλό και 100% αποτέλεσμα... ήταν από αυτά που σου ζητούσαν να πληρώσεις.

Την επόμενη μέρα (την παρασκευή που μας πέρασε) του έδειξα τα Samples που ετοίμασα με τα προγράμματα που δοκίμασα, στον κο Β. και του είπα ότι ίσως θα έπρεπε να καταφύγουμε σε πληρωμένο πρόγραμμα. Μου είπε ότι θα το σκεφτόταν και την επόμενη μέρα μου απάντησε ότι για το Sample δεν ήθελε να χρησιμοποιήσει πληρωμένο πρόγραμμα. Αυτό σεβαστό εν μέρη αλλα με έβαζε σε τέτοιους μπελάδες που ευτυχώς αποφάσισα να ξεκουραστώ μια μέρα γιατί αλλιώς θα βρισκόμουν τώρα με κανένα ζουρλομανδύα.

Την δευτέρα τα χαράματα η μάχη του ΣΑΝΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΜΑΣ είχε ξεκινήσει...

Αλλα γι αυτήν θα σας μιλήσω αργότερα γιατί έχω δουλίτσα... Πολυτεχνείο άλλωστε :)

About Exarchia's Press: Δεν γνωρίζω καμία ερασιτέχνικη προσπάθεια που να επέζησε χωρίς στήριξη. Την συμμετοχή σας την χρειαζόμαστε. :)

Αρχειοθήκη ιστολογίου